Ropień okołomigdałkowy
list motywacyjny Ropień okołomigdałkowy jest powikłaniem anginy bakteryjnej; zwykle tworzy się po jednej stronie. Choroba polega na gromadzeniu się treści ropnej między torebką migdałka a ścianą mięśniową gardła. Stan ogólny chorego jest dość ciężki, temperatura podwyższa się, narastają trudności w połykaniu i powstaje promieniujący ból do ucha. Bardzo charakterystycznym i stałym objawem jest szczękościsk.
Leczenie polega na nacięciu ropnia, oczyszczeniu miejsca chorego z ropnej treści, a następnie płukaniu naparem szałwii lub roztworem nadmanganianu potasu i stosowaniu antybiotyków. Chory powinien pozostawać w łóżku aż do całkowitego wygojenia gardła. Ze względu na istotne trudności w połykaniu pokarmy przygotowane dla niego powinny być rozdrobnione, lekko strawne i o odpowiedniej temperaturze.
Utworzenie się ropnia okołomigdałkowego jest jednym ze wskazań do późniejszego usunięcia migdałka.
zakłady
